Category: Cienfuegos

De Varkensbaai

Vandaag reden we richting het Zuiden, naar de Varkensbaai.

We maakten aardig wat kilometers in de bus. Onze gids zette Cubaanse muziek op en hij deelde om de haverklap Cuba Libres uit, zo bleef de sfeer er wel in.

Eén van de bekendste gebeurtenissen die heeft plaatsgevonden op Cuba is de invasie bij de Varkensbaai. Een leger van 1500 huurlingen betaald door de CIA probeerde hier in 1961 aan land te gaan om het regime van Fidel Castro ten val te brengen. Dit mislukte jammerlijk. Het wordt door de Cubanen terecht gezien als een grote overwinning op de grote boze broer Amerika.

Het was onguur weer bij de baai, dus het was niet moeilijk je voor te stellen hoe een desastreuze invasie er hier uit moet hebben gezien. De tropische regenbuien die we deze week soms hadden waren het staartje van de orkaan Debby. Gelukkig waren ze hevig, maar meestal kort.

Nabij de baai zijn de bewijzen van de invasie te zien. Er is een museum dat gevestigd is in het voormalige hoofdkwartier Fidel Castro.

De baai zelf is omgeven door een uitgestrekt moerasland waarin krokodillen leven. Omdat deze met uitsterven bedreigd zijn is er een krokodillenfarm gesticht om de populatie weer op peil te brengen. Hier bevind zich de grootste concentratie krokodillen per vierkante meter die we ooit hebben gezien!

Het is geen goed idee ruzie te krijgen met deze gevaarlijke reptielen.

Deze kon ik nog wel aan.

Van Cienfuegos naar Trinidad

In Cienfuegos brachten we de nacht door in een schitterend gelegen hotel met uitzicht op zee. Hierdoor kon ik deze mooie zonsondergang vastleggen.

We begonnen de dag met een korte wandeling door het centrum van Cienfuegos. Een stad die gesticht werd door de Fransen en daardoor een eigen identiteit heeft gekregen.

Op het centrale plein werden we aangesproken door een enthousiaste Cubaan die vertelde leraar op een school te zijn. Hij spaarde euromunten van alle verschillende eurolanden om aan de kinderen te kunnen laten zien. Hij miste nog een Hollandse euro en wilde die wel ruilen voor een peso met Che Guevara erop. Wij wilden hem natuurlijk graag helpen en gaven hem een euromunt.

De volgende voorbijganger bleek echter ook een leraar te zijn, en die daarna ook! Het was dus een mooi verhaaltje geweest om ons een euromunt af te troggelen. Ik vond het wel inventief.

We reden door naar Trinidad. Deze stad is uniek omdat hier na de 19e eeuw niets meer aan het straatbeeld veranderd is.

De huizen hebben er een aparte kleurrijke stijl. Ze zijn oorspronkelijk gebouwd door suikerriet-baronnen toen suikerriet nog het belangrijkste exportproduct van Cuba was.

Ook hier viel op dat het leven erg eenvoudig is. Er zijn wel scholen en de medische zorg is goed. Maar verder zie je er weinig verworvenheden van de moderne tijd.

In Trinidad is het allemaal nog primitiever dan elders op Cuba. Al zagen we, toen we ergens naar binnen gluurden, wel een PlayStation aan staan.

Onze weg vervolgde de bergen in. Het volgende hotel waar we overnachten ligt letterlijk midden in de bergen, omgeven door regenwoud. Verbazingwekkend genoeg is daar wel internet!