Santa Clara, de stad van Ché Guevara

Het hotel waar we hebben geslapen, bestaat uit allemaal losse hutjes. Dat zag er op zichzelf heel aardig uit, ware het niet dat we bezoek kregen van een hele plaag krioelende miertjes, die het op onze etenswaren gemunt hadden. Ze waren vooral verzot op speculaas en zoete piramidedropjes. Aangezien het geen doen was ze op andere gedachten te brengen, hebben we ze deze lekkernijen maar gegund en ons overige proviand in veiligheid gebracht.

Het eten in het hotel was naar goed Cubaans gebruik bijzonder matig. Als goedmakertje werd er een modeshow opgevoerd. De live muziek van een aantal heren op leeftijd ontbrak ook niet, zoals nergens in Cuba trouwens. Met een paar Cuba Libres achter de kiezen werd het zo toch nog een gezellige avond.

De volgende ochtend troffen we tot onze verbazing bij het ontbijtbuffet patat en kroketten aan. Vet en smakeloos weliswaar, maar we hadden nog niet eerder snacks voorgeschoteld gekregen. Komen ze er nota bene bij het ontbijt mee aanzetten. Rare jongens toch die Cubanen.

In Santa Clara kun je geen straat oversteken of je ziet er wel iets dat met Ché Guevara te maken heeft.

De stad heeft zich vereenzelvigd met de guerrillacommandant en er staan meerdere standbeelden van hem, waarvan deze ongetwijfeld de mooiste is.

We maakten een wandeling door de stad en kwamen zo uit bij een plein, dat net als in Havana het “Plein van de Revolutie” heet. Het grootste en meest imposante standbeeld van Guevara is hier te vinden.

In zijn strijd tegen Batista heeft Ché een gepantserde trein overvallen. De wagons van deze trein staan in de stad tentoongesteld.

Een gebouw dat nu als hotel dienst doet, dat hij als hoofdkwartier had gebruikt, heeft de kogelgaten nog steeds in de gevel zitten.

Nu we echt álles wat er over de beruchte guerrillacommandant te vinden is hebben gezien, kunnen we met een gerust hart vertrekken naar Varadero, waar een resort op ons wacht en we even bij kunnen komen van alle indrukken die we in Cuba hebben opgedaan.

Varadero ligt op een schiereiland en is daardoor geïsoleerd van de rest van Cuba. Zodra je het bord met de naam van dit stadje passeert, lijkt het alsof je in een ander werelddeel bent aanbeland. De gebouwen zien er ineens niet meer uit alsof ze op instorten staan. Er staan eindeloze rijen luxe hotels.

Als je alleen in Valadero bent geweest, heb je nog niets van het echte Cuba gezien. Zoveel is ons hier na 5 minuten al duidelijk. De reis die we gemaakt hebben door één van de laatste socialistische staten, geeft een totaal ander beeld. We zijn blij dat we ook dat meer authentieke Cuba hebben mogen ervaren.

Nog geen reacties

Nog geen reacties

TrackBack URI

Plaats een reactie