Wetenswaardigheden Cuba

Cuba is een land dat je niet in twee weken kunt doorgronden. Het eiland heeft een bewogen geschiedenis en de maatschappij is nog steeds uniek in vele opzichten.

Geld: in Cuba betaal je als toerist met Convertible Pesos (CUC), de Nederlanders aldaar noemen het “koekies”. Dit is een andere munteenheid dan waarmee de gewone Cubaanse bevolking betaalt. Door inflatie is de reguliere peso weinig waard. De koers van de CUC is gekoppeld aan de dollar. Je kunt dus één dollar wisselen voor één CUC. Je kunt overal op Cuba met de CUC betalen. Soms proberen mensen op straat reguliere peso’s te ruilen voor buitenlands geld. Ze zwaaien dan met bankbiljetten met de beeltenis van Ché Guevara of een muntje met zijn hoofd erop. Aangezien de peso niets waard is, is het een goede ruil voor de Cubaan.

Kleding: we hebben geen enkele beperking gemerkt op het gebied van kleding. Cubaanse vrouwen lopen er soms half naakt bij. Maar dat is wel begrijpelijk gezien de temperatuur.

Klimaat: toen wij op Cuba waren in juli 2012 was net de orkaan Debby langsgekomen. Daardoor regende het wat meer dan normaal. Maar er werd ons verzekerd dat het tijdens het regenseizoen vooral ‘s nachts regent. Dit was ook onze ervaring in de tweede week. Overdag was het altijd rond de 30 graden. ‘s Avonds koelt het niet veel af, waardoor het nog steeds goed toeven is.

Eten: in het binnenland van Cuba mag je niet teveel verwachten. Zelfs de betere hotels hebben weinig keus. Vis is er nauwelijks en het vlees is over het algemeen smakeloos. Vers brood is niet. In Varadero is het stukken beter. Hier kun je wel gewoon een biefstukje eten. Maar het gemis van vers brood en fatsoenlijk beleg blijft.

Politiek: we hebben geen beperkingen gemerkt toen we door het land reisden. Toch merkte je wel aan alles dat het land socialistisch is. De gids bijvoorbeeld vertelde in kleine kring dat hij graag naar Europa zou willen, maar dat dit niet kon. In de groep echter sprak hij zichzelf tegen. Toen iemand naar een uitleg vroeg over het socialisme stak hij een betoog af van een uur waarin hij geld afdeed als iets vulgairs en onnodigs. Zijn Adidas schoenen en iPod Touch verraadde echter dat hij wel degelijk materiële verlangens had.

Op veel plaatsen zie je revolutionaire uitingen op muren en gebouwen. Behalve in Santa Clara vond ik het nog wel meevallen met de verheerlijking van de leiders. Maar als ik voor elke keer dat ik het woord ‘Revolucion’ ergens op een muur zag staan een euro zou krijgen, was ik snel miljonair.

Natuur: Cuba heeft een prachtige natuur. We hebben weinig grote dieren gezien, maar overal zijn hagedissen te vinden. Onder water is het ook prachtig. Het tropische klimaat zorgt ervoor dat er echte tropische regenwouden zijn met een grote verscheidenheid aan vegetatie. Er komen ook in het wild krokodillen voor, maar die zijn wij gelukkig niet tegengekomen. Wel zie je overal roofvogels rondcirkelen, wat een indrukwekkend gezicht is.

Rum: rum is zo’n beetje de nationale drank op Cuba. Ze gooien het overal doorheen. Het drankje Cuba Libre, cola met rum, smaakte me nog het beste.

Muziek: de Cubanen zijn trots op hun muziek en besteden er dan ook veel aandacht aan. Iedere Cubaan lijkt zo ongeveer wel een instrument te bespelen. Je kunt geen restaurant binnengaan of er staat wel een bandje te spelen. De Buena Vista Social Club komt uit Cuba en ook in de moderne muziek zijn Cubaanse invloeden te vinden, zo is rapper Pitbull een Cubaan.

Gezondheidszorg: Cuba is het land met de meeste artsen per hoofd van de bevolking. De levensverwachting is hoger dan in sommige ontwikkelde landen. Hier loopt men dan ook graag mee te koop. Een gebrek aan medicijnen zorgt wel voor problemen.

Gebouwen: het is opvallend hoe slecht veel gebouwen eraan toe zijn. Vaak ziet het eruit alsof de huizen en scholen op instorten staan. Maar dan blijkt dat ze gewoon nog worden gebruikt. Je krijgt de indruk dat dit absoluut geen prioriteit heeft voor de mensen.

Toerisme: het toerisme is goed op gang gekomen. Overal rijden bussen met toeristen rond, die gemakkelijk te herkennen zijn, want het zijn de enige moderne bussen. Altijd van hetzelfde Chinese merk, want de toeroperators zijn in staatshanden. Varadero is het grote toeristische centrum. Gelegen op een schiereiland is het een afgesloten gedeelte van de rest van Cuba. Er kunnen wel dagtochten gemaakt worden naar andere delen van Cuba zoals Havana en Trididad.

Salarissen: de Cubanen verdienen niet veel, het is één van de armste landen in de regio. Fooien zijn daarom erg belangrijk. Sommige Cubanen met een goede opleiding werken als barman bij de hotels omdat ze dan meer verdienen aan de fooien dan als arts of technicus zouden doen. Het is niet zo dat iedereen in Cuba exact hetzelfde verdient. Maar zelfs voor de beter opgeleiden is het zeker geen vetpot.

Auto’s: auto’s zijn schaars en er rijden nog vele zeer oude modellen rond. Het is ongelooflijk dat auto’s uit de jaren-50 en 60 hier nog steeds rijden. Het is wel een fantastisch gezicht. Het openbaar vervoer is echter een ramp. Als je de antieke bussen langs ziet rijden zitten ze steevast helemaal propvol. Aangezien ze geen airco hebben zal dat geen pretje zijn voor de passagiers.

Criminaliteit: ondanks het feit dat Cuba arm is, is er weinig criminaliteit. Wij hebben ook geen bedreigende situaties ervaren. Mensen respecteren elkaars spullen en zijn er zuinig op bovendien.

Varadero: Varadero is bijna een land apart en lijkt in niets op het binnenland van Cuba. Hier staan prachtige hotels en alles is gericht op het toerisme. Toch zie je ook hier wel aanwijzingen dat de staat socialistisch is. Zo viel het mij op dat het aantal winkeltjes minimaal is.

Geografische ligging: de buurlanden van Cuba zijn Haïti, de Bahama’s Mexico, de VS en Jamaica. Het ligt dus heel centraal in Midden-Amerika. De Cubanen denken graag dat ze het belangrijkste eiland in het gebied zijn dankzij deze centrale ligging.

Verenigde Staten: de VS boycot Cuba nog steeds. Er zijn geen Amerikaanse toeristen en alles wordt in het werk gesteld om ervoor te zorgen dat er geen goederen naar Cuba kunnen. Er komt wel het nodige doorheen, maar de schaarste die er heerst van heel veel zaken, heeft voor een groot deel met de boycot te maken. Cuba heeft vele producten zelf leren maken, zoals bijvoorbeeld bier en cola. Hier geen Coca Cola maar Tucola, wat hetzelfde smaakt. Het lijkt dus kansloos voor de VS om met de boycot na al die tijd nog iets te gaan bereiken.

Nog geen reacties

Nog geen reacties

TrackBack URI

Plaats een reactie